| تبليغات | X |
شبي از پشت يك تنهايي نمناك و باراني
ترا با لهجه گلهاي نيلوفر صدا كردم
تمام شب براي با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزو هايت دعا كردم
پس از يك جستجوي نقره اي، در كو چه هاي آبي احساس
تو را از بين گلهايي كه در تنهايي ام روييد
با حسرت جدا كردم
و تو در پاسخ آبي ترين موج تمناي دلم گفتي :
دلم حيران و سرگردان چشماني است رويايي
و من تنها براي ديدن زيباي آن چشم
تو را در دشتي از تنهايي و حسرت رها كردم ......
همين بود آخرين حرفت
و من بعد از عبور تلخ و غمگينت
حريم چشمهايم را
به روي اشكي از جنس غروب ساكت و نارنجي خورشيد
وا كردم!
نمي دانم چرا رفتي
نمي دانم چرا، شايد خطاكردم
و تو بي آنكه فكر غربت چشمان من باشي
نمي دانم كجا ؟ تا كي ؟ براي چه ؟
ولي رفتي ،و بعد از رفتنت ،باران چه معصومانه مي باريد
و بعد از رفتنت يك قلب دريايي ،ترك برداشت
و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمي خاكستري گم شد
و گنجشكي كه هر روز از كنار پنجره با مهرباني دانه بر مي داشت
تمام بالهايش غرق در اندوه غربت شد
و بعد از رفتن تو آسمان چشمهايم خيس باران بود
و بعد از رفتنت انگار كسي حس كرد
من بي تو تمام هستي ام از دست خواهد رفت
كسي حس كرد كه من بي تو هزاران بار در لحظه خواهم مرد
و بعد از رفتنت دريا چه بغضي كرد
كسي فهميد تو نام مرا از ياد خواهي برد
و من با آنكه مي دانم تو هرگز ياد مرا با عبور خود نخواهي برد
هنوز آشفته ي چشمان زيباي توام
برگرد!
ببين كه سرنوشت انتظار من چه خواهد شد
و بعد از اينهمه طوفان و وهم و پرسش و ترديد
كسي از پشت قاب پنجره آرام و زيبا گفت :
تو هم در پاسخ اين بي وفايي ها بگو
در راه عشق و انتخاب آن خطا كردم
و من در حالتي ما بين اشك و حسرت و ترديد
كنار انتظاري كه بدون پاسخ و سرد است
ومن در اوج پاييزي ترين ويراني يك دل
ميان غصه اي از جنس بغض كو چك يك ابر
نمي دانم چرا ؟
شايد به رسم عادت پروانگي هامان باز
براي شادي و خوشبختي باغ قشنگ آرزو هايت
دعا كردم!